ประเพณีการปล่อยปลา

ปล่อยปลา

 

 

ZButtomline

 

ชาวไทยตั้งแต่ยุคแรกเดิมทีที่ใช้ชื่อว่าสยามประเภทนั้น ล้วนตกทอดมาด้วยมรดก ทางวัฒนธรรมและประเพณีอันคาบเกี่ยวกับสายน้ำมาอย่างยาวนาน เชื่อกันว่า สายน้ำแต่ละสายนี้ล้วนมีชีวิต และมีเพศเป็นสตรีเรียกว่า แม่คงคา การทำบุญด้วยการปล่อยปลาให้กลับไปสู่อ้อมกอดของแม่คงคาอีกครั้งหนึ่งนั้นกล่าวกันว่า เพื่อเป็นการสะเดาะเคราะห์ต่ออายุของเราให้ยืนยาวออกไป ประเพณีการปล่อยปลาเริ่มมีมาแต่เมื่อสมัยไหนนั้นไม่ปรากฏหลักฐานความเป็นมารองรับอย่างชัดแจ้งแต่ประการใด มีเพียงเรื่องเล่าอันกล่าวอ้างถึงอานิสงส์หรือผลบุญของการปล่อยปลาอยู่เรื่องหนึ่ง อันนำมาจากคัมภีร์ของทางฝ่ายมหายาน ใจความพอสรุปได้ว่า ในสมัยพุทธกาล มีสามเณรรูปหนึ่งเป็นศิษย์ของพระสารีบุตรซึ่งถึงคราวจะต้องมรภาพภายในเวลา 7 วันด้วยชะตาชีวิตกำหนดไว้เป็นเช่นนั้น พระสารีบุตรจึงบอกกล่าวให้สามเณรได้ทราบเรื่อง เพื่อได้ออกเดินทางไปร่ำลาโยมบิดาและโยมมารดาเป็นครั้งสุดท้ายเสียก่อน ครั้งกาลเวลาล่วงเลยผ่านมาครบ 7 วัน ปรากฏว่าสามเณรรูปดังกล่าวก็ยังมีชีวิตอยู่ได้ สร้างความฉงนสนเท่ส์ แก่พระอาจารย์ และเหล่าภิกษุบริวารเป็นยิ่งนัก พระสารีบุตรจึงถามสามเณรว่า ระหว่างเดินทางไปร่ำลาโยมบิดาและโยมมารดานั้นได้ทำอะไรบ้างหรือเปล่าในระยะเวลา 7 วัน สามเณรจึงเล่าว่า ระหว่างเดินทางได้ช่วยปลาตัวหนึ่งซึ่งนอนรอความตายอยู่ในปลักควายนอนข้างทางโดยนำไปปล่อยไว้ในแม่น้ำอันไม่ห่างไกลจากบริเวณดังกล่าวมากนัก ให้รอดพ้นความตายไปได้ พระสารีบุตรจึงกล่าวกับสามเณรและเหล่าภิกษุบริวารว่า ?การให้ชีวิตสิ่งอื่นนั้นเป็นการต่อชีวิตเราให้ยืนยาว เหมือนอย่างคำกล่าวที่ว่า เมตตาเขา เราร่มเย็น นับแต่ครั้งนั้นประเพณีปล่อยปลาจึงเป็นที่แพร่หลายมาจวบจนกาลปัจจุบัน

ZButtomline

อ้างอิง : http://www.siamsouth.com/smf/index.php?topic=139.0

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s